Er zit meer in jou dan je denkt
En het ligt dichter bij huis dan je verwacht.
Stel je voor dat je ergens in je leven stilstaat.
Niet omdat er iets vreselijks is gebeurd. Gewoon dat gevoel dat er iets is wat nog niet geleefd wordt. Een richting die roept maar niet duidelijk is. Een kracht die je in jezelf vermoedt, maar steeds net buiten bereik blijft.
Veel mensen zoeken het antwoord ver weg. In een nieuwe baan, een andere relatie, een cursus, een reis. Ergens buiten zichzelf.
Maar wat als het antwoord veel dichter bij ligt?
Wat als het al in je zit, meegedragen vanuit de generaties voor jou, wachtend op iemand die het durft op te pakken?
Jij bent niet los verkrijgbaar
We zijn geneigd om onszelf te zien als individu. Losstaand. Zelf verantwoordelijk voor wie we zijn en wat we doen.
En dat klopt ook. Je maakt je eigen keuzes. Je leeft je eigen leven.
Maar je bent ook altijd deel van een groter geheel. Je draagt de verhalen mee van de mensen voor jou. De manier waarop jouw oma met verlies omging. De keuzes die jouw vader maakte onder druk. De dingen die in jouw familie nooit gezegd werden, maar altijd voelbaar waren.
Dat is geen last die je moet afschudden.
Het is de grond waaruit je groeit.
Systemisch werk begint met dat inzicht: jij staat niet alleen.
En als je leert kijken naar wat er in jouw systeem leeft, niet alleen naar wat er mis ging maar ook naar wat er van waarde is, dan zie je jezelf plotseling als veel meer volledig.
De magische taak
wat jij onbewust op je nam
Elk kind doet iets voor het systeem waar het in opgroeit.
Niet bewust. Niet uit vrije keuze.
Maar vanuit een diepe, onuitgesproken loyaliteit aan de mensen van wie het afhankelijk is.
Misschien zorgde jij voor de sfeer thuis. Voelde je haarfijn aan wanneer de spanning steeg en paste je je aan om alles bijeen te houden. Misschien was jij de vrolijke, de stille, de sterke, de onzichtbare, precies wat het systeem op dat moment nodig had.
Dat noemen we de magische taak.
Magisch, omdat het kind erin gelooft als een soort toverformule: als ik dit doe, blijft alles goed.
Als ik dit ben, houd ik de mensen van wie ik houd bij elkaar.
Het vraagt buitengewone kwaliteiten van een kind.
Fijngevoeligheid. Aanpassingsvermogen. Kracht. Overzicht. Doorzettingsvermogen. Empathie.
En precies die kwaliteiten gaan nooit verloren.
De helende taak
hetzelfde, maar nu van jouzelf
Wat er in systemisch werk kan gebeuren, is een van de meest ingrijpende verschuivingen die ik ken.
Het moment waarop iemand ziet dat wat ze altijd als overleven ervoeren, eigenlijk doordesemd was van kwaliteit. En dat diezelfde kwaliteit, losgemaakt van de loyaliteit, losgemaakt van de noodzaak, er nu heel anders uit mag zien.
Vrijer. Groter. Van jouzelf.
De fijngevoeligheid van toen wordt nu het vermogen om mensen diep te raken in wie ze werkelijk zijn.
Het overzicht van toen wordt nu het leiderschap waarmee jij richting geeft.
De kracht van toen wordt nu de rust van iemand die weet wat ze aankan.
Dat is de helende taak. Niet iets nieuws wat je moet leren. Maar de doorleefde, volwassen beweging vanuit wat er al in je zat.
Gedestilleerd uit alles wat je hebt meegemaakt. Verankerd in je eigen lijf, je eigen geschiedenis, je eigen waarheid.
Wat jij de wereld te brengen hebt
En hier wordt het groter dan alleen jijzelf.
Want mensen die hun magische taak hebben omgezet naar een helende taak, die vanuit hun doorleefde kwaliteiten leven en werken, die brengen iets in de wereld wat niet te vervangen is.
Geen theorie. Geen techniek. Maar echte wijsheid. De soort die alleen ontstaat door te leven, te voelen, te verliezen en toch door te gaan.
Dat heeft zeggingskracht. Dat raakt mensen. Dat verandert iets.
Of je dat nu doet als ouder, als partner, als professional of als mens in je dagelijkse leven: als je leeft vanuit deze kern, geef je iets door wat het systeem voor jou bewaarde. En geef je tegelijkertijd de volgende generatie iets mee wat lichter is dan wat jij ontving.
En dat is geen kleine bijdrage.....
Alles van jou doet mee
Dat is wat ik geloof. En wat de basis is van hoe ik werk.
Niet alleen je verhaal. Niet alleen je gedachten.
Je lijf doet mee, je gevoel, je geschiedenis, de mensen die voor jou kwamen en de richting die
jij nog niet helemaal ziet maar al wel voelt.
Als dat allemaal mag zijn, als er ruimte is voor het geheel, dan wordt duidelijker wie jij bent.
Wat jij te bieden hebt. Wat jouw unieke bijdrage is, aan je eigen leven en aan de mensen om je heen.
Dat is geen zweverig ideaal.
Dat is wat er mogelijk is als je durft te kijken.
Worden begint met zijn
We leven in een tijd die ons traint in het najagen van de volgende versie van onszelf.
De geheelde versie. De sterkere versie. De versie die het eindelijk op orde heeft.
Maar ergens in al dat streven, raakt het ZIJN zelf buiten beeld.
Een zaadje wordt geen boom door zichzelf te veroordelen dat het nog geen boom is.
Het doet wat dit moment van hem vraagt. En het worden regelt zichzelf.
Zo werkt het ook met jou.
Je hoeft niet eerst klaar te zijn. Je hoeft niet eerst genezen, opgeruimd of af te zijn.
Het potentieel dat in jou en in jouw lijn besloten ligt, is er al. Het wacht niet op een betere versie van jou.
Het wacht op jouw aandacht.
De vraag die ik jou mee wil geven
Niet als huiswerk. Gewoon als iets om bij te zitten, misschien met een kop thee, misschien op een rustig moment.
Welke taak nam jij ooit op je voor je systeem?
En wat zou er gebeuren als je die kwaliteiten voortaan inzet voor jezelf?
Niet wat er opgelost moet worden. Niet wat er beter moet.
Maar wat er mag groeien.
Reactie plaatsen
Reacties